Na linii produkcyjnej natychmiast można zauważyć problemy spowodowane niewłaściwym wyborem lampy UV – np. powolne wysychanie farby, jej lepkość lub uszkodzenie podłoża podczas procesu utwardzania. Rozwiązanie tego problemu nie polega na domysłach. Najpierw należy dostosować moc lampy oraz jej spektralną emisję do specyfikacji drukarki oraz chemicznych właściwości używanej farby. Nowa lampa UV na bazie rtęci musi zapewniać stałą intensywność promieniowania dokładnie w obszarach maksymalnego wchłaniania światła przez fotoinicjatory, a nie tylko określoną wartość podaną na etykiecie.
Co naprawdę ma znaczenie z technicznego punktu widzenia W przypadku lamp na bazie par rtęci kluczowe są spektralny rozkład światła oraz intensywność promieniowania w poszczególnych pasmach falowych. Fotoinicjatory w farbie reagują na światło o długości fali 365 nm, 385 nm oraz w przedziale 395–405 nm, więc lampa musi skupić energię właśnie w tych obszarach. Należy mierzyć intensywność promieniowania jako dawkę UVA (mJ/cm²) na powierzchni podłoża, a nie jako moc lampy. Projekt reflektorów – inkluzje dichromiczne oraz układ optyczny – decydują o gęstości energii emitowanej przez lampę. Należy określić parametry lampy: długość łuku elektrycznego, elementy montażowe, napięcie oraz typ złącza, aby pasowała do konkretnego urządzenia. Następnie należy sprawdzić profil intensywności promieniowania za pomocą spektralnego radiometru.
Oto dlaczego to rozwiązanie jest skuteczne w rzeczywistej produkcji: Poprawnie dobrana lampa UV stabilizuje proces utwardzania farby na całej szerokości powierzchni drukowanej, dzięki czemu unika się problemów z niedostatecznym utwardzeniem farby na końcach powierzchni oraz jej wybrzuszania się po bokach. Dzięki temu uzyskuje się spójną prędkość utwardzania farby, niższą ilość energii potrzebną do utwardzenia każdego elementu, a także dłuższą żywotność lampy. Gdy spektralna emisja lampy pozostaje stała, gęstość koloru i przyczepność farby są zachowane w każdym egzemplarzu produktu. Mniej wymian lamp oznacza większy czas pracy urządzenia.
Kilka uwag dotyczących użytkowania w warunkach produkcyjnych: Konieczne jest sprawdzenie kompatybilności lampy z systemem zamknięcia powierzchni drukowanej, systemem chłodzenia oraz elementami nośnymi. Lampsy na bazie par rtęci generują dużo ciepła, więc należy zapewnić dobrą cyrkulację powietrza i utrzymywać reflektory w czystości – w przeciwnym razie intensywność promieniowania będzie niska. Intensywność promieniowania maleje wraz z upływem czasu, dlatego należy monitorować liczbę godzin pracy lampy i dostosowywać dawkę promieniowania odpowiednio. W środowiskach wrażliwych na ozon należy używać kwarcowych obudów wolnych od ozonu i sprawdzać, czy spektralna emisja lampy nadal mieści się w odpowiednim przedziale dla fotoinicjatorów.