بهرهبرداری حداکثری از لامپهای UV با توان ۱۲۰ وات بر سانتیمتر
اگر تجربه کار در زمینه چاپ یا پوششدهی را داشتهاید، قطعاً با لامپهای بخار جیوه آشنا هستید. این لامپها، لامپهای قدیمی و معتبری هستند که به طور مداوم کار میکنند. ما لامپهای ۱۲۰ وات بر سانتیمتر خود را به گونهای طراحی کردهایم که بتوانند از طیف نور مناسب برای فعال کردن فوتواینیشیاتورها استفاده کنند؛ در نتیجه، جوهرهای مایع به مواد جامد تبدیل میشوند.
تعادل بین توان و سرعت
نکته مهم در مورد توان ۱۲۰ وات بر سانتیمتر این است که مهم این است که چه مقدار انرژی واقعاً به ماده وارد میشود. با استفاده از لامپهای جیوه، میتوانیم طیف نور گستردهای داشته باشیم؛ عمدتاً نور UVC و UVB. این نورها میتوانند پیوندهای شیمیایی در ماده را در عرض چند میلیثانیه از بین ببرند.
اما باید سرعت خط تولید را به درستی تنظیم کرد. اگر خط تولید خیلی سریع کار کند، جوهر همچنان چسبناک خواهد ماند و از روی سطح ماده پاک میشود. اگر خط تولید خیلی آهسته کار کند، سطح ماده آسیب خواهد دید. کمی تنظیم لازم است، اما وقتی که این تعادل برقرار شد، کار به راحتی انجام خواهد شد.
مقابله با گرما
این لامپها بسیار گرم میشوند. به همین دلیل، از کوارتز با خلوص بالا برای ساخت بدنه لامپها استفاده کردهایم. این کوارتز اجازه میدهد نور UV از آن عبور کند، بدون اینکه گیر کند؛ همچنین، در برابر گرمای شدید، ذوب نمیشود.
اما به یاد داشته باشید که توان ۱۲۰ وات بر سانتیمتر، مقدار زیادی گرمای مادون قرمز نیز تولید میکند. نمیتوانید اجازه دهید این گرما اینجا باقی بماند. برای کاهش گرما، به سیستم خنککننده با هوای مجازی یا جک آب سرد نیاز دارید. اگر جریان هوا کافی نباشد، کوارتز آسیب خواهد دید، یا الکترودها خیلی زود خراب خواهند شد.
استفاده از این لامپها در خطوط تولید
ما این لامپها را به گونهای طراحی کردهایم که بتوانند جایگزین لامپهای UV استاندارد شوند. این لامپها بسیار مقاوم هستند، زیرا میدانیم که باید ۲۴ ساعته در محیطهای پر از لرزش و تغییرات دمایی کار کنند.
یک نکته مهم: انتظار نداشته باشید که لامپها بلافاصله پس از روشن شدن، به بهترین عملکرد خود برسند. لامپهای جیوه نیاز به زمانی برای گرم شدن دارند تا بتوانند طیف نور مناسبی تولید کنند.
بهترین راه برای مقابله با این مشکل، استفاده از تایمر یا چرخه گرم کردن در سیستم کنترل PLC است. به این ترتیب، اولین قطعه ماده که وارد خط تولید میشود، دقیقاً همان میزان پردازش را خواهد داشت که قطعات بعدی.